6.26.2008


Büyük beklentileri, büyük sevdaları olmamalı insanın. Herşeyden evvel küçük yaşamalı, minimalist olmalı.

Niye?

Büyük acılar yaşamayalım diye...

Ekrana kilitlenip kalbimiz güp güp atarak izledik maçı, ve ne yazık ki kaybettik. Yok yok korkmayın bende Türkiye, Euro 2008 konusunda ahkam kesecek değilim.Yenilmiş olabiliriz bu problem değil. Benim derdim büyük beklentiler.Koca koca hayellerimiz!! Çünkü kendimden, çevremden gördüğüm kadarıyla insan en büyük acıları (ölüm dışında) yarattığı büyük beklentilerine ulaşamamaktan kaynaklanıyor.

Oysa küçük olsak...Küçük çocujlar misali, bir dondurma için çılgın savaşlar verebilsek ya da ne büyük hayalimiz üçbinbeşyüz gazoz kapağı biriktirmek olsa.. Tamam tamam abarttım az biraz. Ama ne demek isteğimi anladınız siz...


Mesela, aşktan çok şey beklemesek...."olmuyor.." deyip geçip gitsek. Okulda "AA değilde DC gelse yeter" desek. Kariyeri düşünmeden yaşabilsek.


Olur mu dersiniz?

9 comments:

  1. 30 yaşında mevzuya uyandım ve kariyerden -zaten hiçbir zaman iddialı olmamıştım-, çalışma hayatından, kıldan, yünden, orlondan elimi eteğimi iyice çektim.

    Kendimi öğrenmeye devam etmeye, güzel sanatlara ve okumaya adadım.

    Şimdi, arada bir, freelance işler yaparak üç beş kuruş kazanıyorum.

    Ve gerçekten huzurlu ve mutluyum :o)

    ReplyDelete
  2. fazla beklenti ve büyük hayal kırıklıkları... oysa bunların ne gereği var değil mi?
    yeterlisi nedir bilmek lazım. AA değilde DC yi kabul etmek gerekli ama abartınca 4 yıl yetmiyor 5-6-7 diye uzuyorda uzuyor...

    ottan boktan elimi eteğimi çekeli 4-5 yıl oldu. şimdi dikkat ettim de tv müptelası olduğum dönemlerin bittiği döneme geliyor.

    ReplyDelete
  3. İnsan önce insanlık vasıflarını yerine getirmeli bu dünyada...
    Neyse o olmalı...
    Yoksa AA değil AA++ alsa da rahat etmez o...
    Batar ona...
    Ona batar...
    Batırırlar...

    ReplyDelete
  4. bırakalaım cool olmayı
    öğrenelim kul olmayı

    ReplyDelete
  5. kendi hayatımı idame ettirecek kadar para kazanıyorum. mutlumuyum? hayır. karışanım var mı? hayır. daha çok kazanamk istiyor muyum? evet. kazanmak için çalışıyor muyum? hayır. kazananınca mutlu olacak mıyım? hayır. e o zaman neden yaşıyorum? vakit geçsin diye...

    ReplyDelete
  6. goddess: ah şekerim senin gibi olmak var...Keşke birçoğumuzda da azıcık o cesaret olabilse!

    magnum:4 5 ..uzasın gitsin en çıkar? diyebilmek istiyorum:)

    f(x)=ax+b :):)):)

    ömer: :)bu da güzel:)

    kişisel d. anı:vakit geçsin diye? vakit güzel geçsin ama değil mi:P

    ReplyDelete
  7. ben diyorum 4 yıllık uni. 7. yılıma gectim. bu konuda acayip rahatım ve bunu kendim için dert etmiyorum ve ailemde problem etmiyor ve bu konuda bana karismiyorlar.

    tek bir sorunu oluyor insan bazı seyler yasamak istediginde onune engel oluyor. okul bitmedigi icin askere gec gidecegim ve gercek isime gec atilacagim dolayısıyla bazi insaların manevi isteklerini karsilamakta zorluk cekiyorum.

    bu tarz seyleri goze alabiliyorsan okul 6 da olur 7 de olur.

    not : ben bilisim teknolojileri konusunda kurumsal hizmet veren bir firmada bilir kisi olarak calisiyorum, kendi ekonomik ozgurlugum oldugu icin ipimle kusagim, zkimle tssagim diyerekten rahat dolasabiliyorum. benim gibi olmayanlara boyle 7. sinifa kadar uzatmayi tavsiye etmiyorum. insanlara kotu ornek olmayalım : )

    ReplyDelete
  8. erdinch1:25 PM

    biz hayatın makul çocuklarıyız, aşk hariç.

    biz AA dolu bir aşk transkripti bekledik;uzattık hep sevdalarımızı


    ellerine sağlık

    ReplyDelete
  9. En yakın arkadaşımın biriyle şöyle bir konuşma geçmişti aramızda.

    -Biz neyin hayalini çok kurduysak biz neyi çok istediysek hep ters tepti değil mi?
    - Evet
    -Artık hayal etmeyelim ki gerçekleşme ihtimali azalmasın bari.
    -Hayal ettikçe gerçekleşecekler kümesindeki olayları gerçekleşmeyecekler kümesine sürüklüyoruz yani.
    -Aynen öyle.

    Neredeyse küçük hayalleri bile bıraktık hiç hayal etmemeye başladık. Her ne kadar böyle desem de hayal ediyoruz yine de. Ama büyük ama küçük...

    ReplyDelete