Gün doğumunu izlemeyeli yıllar olmuştu o gün. Geçen yazdı ve hayatımı, ailemi kaybetmekten korktuğum için uyuyamamıştım kaç gece..

Yenilmemek için kaybedecek şeyleri olmamalı insanın. Herşeyi, herkesi arkasında bırakıp devam edebilmeli. Korku büyük bir zayıflık, acizlik...Düşünmeye engel bi durum.

Birden kendime geldim dün gece. Uyuyamıyordum. Kalkıp su içtim. Korktuğumu fark ettim, ürperdim. İçtiğim suyun tadı zehir gibiydi. Sonra o tadın kendi tadım olduğunu fark ettim. Zehir gibiydim..

Güneş doğmak üzereydi, ve ben korkuyordum.

Bunu fark ettiğimde vazgeçmeliyim dedim. Böyle geceler geçiremem, böyle bir değildim. Geçmişi tekrar yaşayıp aynı şeyler (hatta fazlasını) hissedip tekrar yenilemezdim. Gardımı tekrar almalıydım.

Güneş doğmak üzereydi, ve ben vazgeçiyordum.

Sabaha baktım sonra, taze güzel, arınmış herşeyden. İstanbul geceyi atlatmış.. Gülümsüyor herşey. Tadımdaki zehire rağmen gülümseyebildim. Hala bişeyleri, kendimi değiştrebilirdim. Kaçarak ya da vazgeçerek sadece kendimi kandıracaktım. Büyümeyi reddedecek, çamuruma biraz daha saplanacaktım.

Güneş doğmak üzereydi, yatağıma geri döndüm ve uyudum.Kaybedeceğim bişey vardı. Ve ben kaybetmemek için herşeyi yapacaktım.

Ben senin ta...

Durup duruken aklıma geldi...Tamam durup dururken değil, birine içimden çok feci sayarken aklıma geliverdi;

İlk küfürümü ne zaman ettim ben?

Aslında küfür eden biri değilimdir. Hatta net ortamında bile "göt"'ü g*t" larak yazan biriyim, o derece yani:) Ama kabul edelim en "salooon hamfendimiz, beyfendimiz" bile sağlam küfürler etmiştir. Bende ediorum işte ne var yani :)

İlk küfrümü çok net hatırlıyorum. Teknik açıdan ilk "nah" çekişim taa kundak günlerime dayanıyor(muş). Kundağımı açtıklarında beni çok sağlam "nah" çekerken bulrlarmış ama o küfür sayılmaz, sayılsada ben hatırlamıyorum.

Neyse ilk küfrümü, 4 yada 5 yaşında ettim. Hemde öyle "eşşek, salak..vs" değildi. Sağlam küfürdü. Abimin ve ablamın gazına gelmiştim. Bana edemezsin diyolardı. Bu arada abimle aramda 8, ablamla 6 yaş var. Ve yer Karaman'daki evimizin oturma odası... Babamın işten gelmesine dakikalar var. Getirmişler beni gaza... Ve yavaş yavaş (biraz korkarak), heceleyerek ilk küfrümü ettim.

"sii...iii..***...tiirrr..."

Ablam ve abim dumur olmuşlardı. Ablam hemen "babama söyliiceeem seni "dediydi. Hem gaza getirin benii hemde ispitleyin olcak iş mi :)

İşte böyle ya, ilk küfürüm "si*tir" olmuştu, gönül isterdi ki ilk ve son küfürüm olsun lakin beyhude geçti ömüür, beyhude geçiyoor efem... eh hadi bakalım yiğitlerim, sıra sizde ilk küfürler edilsin bakalım!!